Een vader stopt zijn 3-jarig dochtertje in bed, vertelt haar een verhaaltje en luistert dan naar haar gebedje vóór het slapen gaan dat eindigde met de woorden: “God zegene Mama, God zegene Papa, God zegene Oma en vaarwel Opa.”

De vader vraagt, “Waarom zeg je vaarwel Opa?”

Het meisje antwoordt, “Ik weet het niet, Papa, ik voel dat ik dat zó moet zeggen.”

De volgende dag sterft de grootvader. De vader vond dit een vreemd toeval.

Enkele maanden later steekt hij zijn dochtertje weer in bed en luistert naar haar gebedje: “God zegene Mama, God zegene Papa en vaarwel Oma.” En de volgende dag stierf de grootmoeder.

Goeie God, dacht de vader, dit kind is in contact met de andere kant.

Enkele weken later hoort hij het dochtertje bidden: “God zegene Mama en vaarwel Papa.”

De vader schrikt zich een ongeluk en doet ’s nachts geen oog dicht. ’s Morgens trekt hij behoedzaam naar zijn kantoor, waar hij het de hele dag op zijn zenuwen had, zelfs niet durfde te gaan lunchen en om de haverklap naar zijn horloge keek. Hij nam zich voor dat als hij middernacht haalde, alles dan OK zou zijn. Hij voelde zich veilig op kantoor, zodat hij in plaats van naar huis te gaan, daar bleef zitten koffie drinken opspringend bij elk onverwacht geluid.

Eindelijk om middernacht, slaakte hij een zucht van opluchting en ging naar huis, waar zijn vrouw hem achterdochtig vroeg, “Dat is ook de eerste keer dat je zo laat thuis komt na je werk. Wat scheelt er?”

Hij zei, “Ik wil er niet over praten, dit was de ergste dag van mijn leven.”

Zij antwoordt daarop, “Denk jij dat je een slechte dag hebt gehad, je zal nooit geloven wat mij overkomen is. Vanmorgen is de postbode zomaar dood gevallen vóór onze deur